Nu het mooie weer in aantocht is hebben we ons afgelopen dagen alweer wat gericht op het schuren en verven.

Afgelopen week zijn we druk geweest met verf.

• het juiste merk verf uitzoeken
• op de juiste kleur laten mengen, diverse keren want eenmaal aan boord was de kleur toch anders dan we dachten
• waar het voor bedoeld is….. het verven.
  
  

Het juiste merk was even een dingetje omdat we over het huidige merk Jotun niet heel tevreden waren, het glansde niet zo mooi en laat op sommige plekken los. Aangezien we voor sommige delen van het schip nieuwe verf nodig hadden hebben we hier en daar wat geïnformeerd. Er waren een aantal enthousiaste schippers die hun ervaringen met ons wilden delen. Uiteindelijk hebben we gekozen voor Epifanes op de roef en de stuurhut, die werd eerst heel goed geschuurd.

Na de nieuwbouw is deze goed in de 2 componenten grondverf gezet maar nog onvoldoende laklagen daardoor bleef het wat ruw. Nu goed geschuurd en zijn er 2 lagen Epifanes Multlux Wit opgezet en is het een mooi glad resultaat.

De roef glanst nu ook enorm. De rand die onderaan de stuurhut naar de achterroef loopt wordt toch ook weer rood geverfd. Deze hadden we blauw gemaakt maar we zien nu dat de kleuren mooier tot zijn recht komen met een rood detail, het rood springt er meer uit, op deze foto kun je dat goed zien.

Het voor- en achterdek en de gangboorden worden geverfd met Nelf SD, lichtblauw/grijs.
(Voor de niet bootjes mensen wat duidelijkheid, de gangboorden en de dekken is waar je op loopt van voor naar achter)
De roefdekken (het dak van de roef/woning) worden geverfd met Nelf hoogglans in dezelfde kleur.

De hele boeing (dus de kop, zij en achterkant) werd nog met Jotun geverfd want daar hadden we nog 5 liters van staan, in een aantal tinten donkerder dan de blauw/groene kleur van de autokraan, de pet van de stuurhut, en de raamkasten. Ik hoor u denken, toch weer Jotun proberen? Ja, wie weet was het de onderlaag of het weer na het schilderen de vorige keer, dat kunnen we nu mooi testen.

Het resultaat (tot zover) mag er zijn. Wat knapt het op van een lik verf!

De bolders houden we bij met Intertuf zilver, alleen de bovenkant van de bolders zijn wit geverfd en een randje eronder van dezelfde kleur als de boeing. Dat had ik laatst in de sluis bij een binnenvaartschip gezien en vond ik een mooie afwerking.

Tot zover, de update van het verfwerk. Komende 2 maanden staan nog volop in het teken van verven en hopen we een heel eind te komen.

Op dit moment worden de roestplekken kaal gemaakt en 2 lagen in de primer gezet ter voorbereiding op het schuren en schilderen van komende weken. Het is nu van afstand een gestippeld schip. Dit jaar hebben we besloten om wat hulp te vragen van een schilder, zodat we met mooi weer ook kunnen genieten van het varen. Het is een hele klus om alles alleen te doen, met het achterstallige schilderwerk. Vandaar dat we wat hulp hebben ingeroepen. Bijhouden is makkelijker naast de drukte van alle dag dan alles op nieuw in de verf zetten.

Veel schippers hebben rust komend paasweekend. We zien dat aan de drukte van schepen, die liggen bij de steiger aan de Prinses Margrietsluis.

Auto s worden aan de wal gezet, bemanning wordt afgelost, heeft “Paasvrij” of er komt familie aan boord, dat kan natuurlijk ook.

Er is veel vaarverkeer afgelopen dagen, het lijkt of alle jachten weer uit de stalling zijn.

Het containerschip Ensemble komt voorbij, met op de voorgrond de waterstraal van het boenen, want dat gaat altijd door.

De machinekamers moesten geverfd, nou dat hebben we geweten…

Het onderhoud van de machinekamer betreft niet alleen de motoren voorzien van diesel en het verversen van smeerolie en filters, (dat is mijn gedachte) maar alles moet (tenminste bij Martin) het liefst glimmen en blinkend schoon zijn. Op je sokken naar beneden zoiets. De vorige eigenaar had dat gevoel waarschijnlijk minder dus zo is er nog wat achterstallig onderhoud ontstaan. Martin is nu bezig met een staalborstel op de boormachine om de traanplaten weer glimmend te krijgen. Je kunt wel goed zien waar hij gebleven is!

Het eindresultaat mag er zijn, dat dan weer wèl.

Intertuff wat een lucht!

Rond de kerst is hij dus begonnen in de machinekamer achterop om het een en ander te verven. Speciale verf was hiervoor al langer geleden gehaald, Intertuff International zilverkleur. Deze kun je gebruiken om direct op kaal ijzer aan te brengen. Met dat idee, zou de machinekamer achterop en voorop in de verf worden gezet. De ingang van de machinekamer achterop is via de stuurhut. Zodoende ging Martin aan de slag met roller en kwast. Na 2,5 uur was de lucht in de machinekamer dusdanig vergeven van de verf dat het Martin letterlijk begon te duizelen. En inmiddels was het binnen in de woning ook net een verffabriek. Wat een stank!

Een paar weken later....

Vandaar dat hij hier maar mee is gestopt, een paar weken later, is hij voorop in de machinekamer (voor de boegschroefmotor en generatorsets) aan de slag gegaan. De machinekamer voorop is volledig afgescheiden van de woning dus dat zou geen probleem zijn, tenminste zo dachten we. Maar ook nu, wat een stank in de woning! Het mag dan goed spul zijn maar het is te verschrikkelijk qua geur. Met brandende ogen en hoofdpijn van de stank alle deuren en ramen ondanks de kou maar opengehouden. ‘s Avonds zijn we van boord gegaan en toen we terugkwamen was de geur gelukkig bijna weggetrokken. De rest van het verfwerk maar doen als het mooi weer is en alles ruim opengezet kan worden of een moment kiezen als we langer van boord gaan!

Foto's van zijn paleis volgen volgende keer ;-).